خبر ورود باشگاه استقلال تهران به فوتسال قم و تیمداری در لیگ دسته دوم، در نگاه نخست میتواند اتفاقی مثبت برای ورزش استان تلقی شود؛ اما آنچه امروز ذهن جامعه فوتسال قم را درگیر کرده، اصل حضور استقلال نیست، بلکه کیفیت، تعهدات و نتیجه این حضور برای ورزش استان است.
قم سالهاست یکی از قطبهای فوتسال ایران به شمار میرود و امروز نیز نمایندهای در لیگ برتر دارد. با این وجود، واقعیت این است که طی سالهای گذشته، بخش مهمی از موفقیت باشگاههای قمی با اتکا به بازیکنان غیربومی رقم خورده است. بازیکنانی مانند مسلم اولادقباد و در سالهای اخیر سوران بالکانه، با پیراهن تیمهای قمی به تیم ملی رسیدند، اما محصول فوتسال قم نبودند.
در مقابل، تعداد بازیکنان بومی قم که در سالهای اخیر به تیم ملی بزرگسالان رسیدهاند، بسیار محدود بوده است. چهرههایی مانند علیاصغر حسنزاده، ابوالقاسم عروجی، علیرضا وفایی و مهدی زاهدی سالها پیش نام قم را در فوتسال ایران مطرح کردند، اما امروز سهم فوتسال قم در تیمهای ملی با گذشته قابل مقایسه نیست و این موضوع، زنگ خطری برای آینده این رشته در استان است.
اکنون پرسش اینجاست؛ اگر قرار است باشگاه استقلال تهران در قم فعالیت کند، آورده واقعی آن برای فوتسال قم چیست؟
شنیدههایی نیز درباره این پروژه مطرح است که بر اساس آنها، بخش عمده کادر فنی نیز از خارج از استان انتخاب خواهد شد و نقش نیروهای بومی ممکن است محدود باشد. این موضوع تاکنون به صورت رسمی اعلام نشده و انتظار میرود مسئولان مربوط، درباره آن شفافسازی کنند.
همچنین در میان اهالی فوتسال، گمانهزنیهایی درباره احتمال جابهجایی نام یا امتیاز میان تیم استقلال و دلسوختگان در فصل آینده مطرح است. این موضوع نیز هنوز به صورت رسمی تأیید نشده و لازم است مسئولان برای رفع ابهام، اطلاعرسانی دقیق انجام دهند.
اما فارغ از این موارد، پرسشهای اصلی همچنان پابرجاست:
چرا باشگاه استقلال فعالیت خود را از لیگ دسته دوم آغاز کرده است و برنامهای برای حضور در لیگ برتر فوتسال و سرمایهگذاری بلندمدت در این رشته ارائه نشده است؟
آیا استقلال برای راهاندازی آکادمی فوتسال و تیمهای ردههای سنی پایه در قم برنامه مشخصی دارد یا قرار است همچنان از ظرفیت تیمها و امکانات موجود استان استفاده شود؟
آیا این باشگاه برنامهای برای تجهیز و ارتقای سالنهای فوتسال استان و کمک به بهبود زیرساختهای موجود دارد یا صرفاً از امکانات فعلی بهره خواهد برد؟
چرا باید از ظرفیت محدود سالنهای فوتسال قم برای تمرین و مسابقات استفاده شود، در حالی که بسیاری از تیمهای استان خود با کمبود فضای استاندارد تمرین روبهرو هستند؟
اگر قرار است بازیکنان، کادر فنی و تصمیمهای اصلی خارج از قم باشد، سهم واقعی فوتسال قم از این پروژه چیست؟
تعهدات باشگاه استقلال در قبال توسعه فوتسال قم چیست و آیا این تعهدات بهصورت شفاف در اختیار افکار عمومی قرار خواهد گرفت؟
جامعه ورزش قم مخالف حضور باشگاههای بزرگ نیست؛ اتفاقاً حضور برندهای معتبر میتواند فرصتی ارزشمند باشد، اما به شرط آنکه این حضور با انتقال دانش، سرمایهگذاری در توسعه زیرساختها، تجهیز امکانات ورزشی، ایجاد آکادمی، تشکیل تیمهای پایه، تربیت مربیان، حمایت از بازیکنان بومی و توسعه پایدار فوتسال قم همراه باشد.
قم نباید فقط محل استقرار یک تیم باشد؛ قم باید از این حضور منفعتی ماندگار و قابل اندازهگیری کسب کند.
اگر قرار است امکانات، سالنها، ظرفیتهای اداری و حمایتهای استان در اختیار این پروژه قرار گیرد، طبیعی است که افکار عمومی انتظار داشته باشد در مقابل، تعهدات باشگاه نیز بهصورت شفاف اعلام شود و سهم مشخصی برای توسعه فوتسال قم، جوانان قمی و آینده این رشته در استان تعریف شده باشد.
امروز مطالبه جامعه فوتسال قم، مخالفت با استقلال یا هر باشگاه دیگری نیست؛ مطالبه، شفافیت، پاسخگویی، عدالت و تضمین منافع فوتسال قم است. انتظار میرود مسئولان و متولیان این پروژه، جزئیات برنامهها، تعهدات، اهداف و دستاوردهای مورد انتظار را بهصورت شفاف با افکار عمومی در میان بگذارند و توضیح دهند که این حضور در افق پنج تا ده سال آینده، چه اثر ملموسی بر توسعه فوتسال استان قم خواهد داشت.
دیدگاه