به گزارش قم پرس به نقل از اینترستینگ انجینرینگ، زباله های فضایی ممکن است با سرعتی بیش از ۱۶ هزار مایل بر ساعت با یک فضاپیما برخورد کنند و این امر تهدیدی جدی برای فضانوردان طی راهپیمایی های فضایی است.
در همین راستا شرکت «اتمیک۶» مشغول تحقیق است که آیا فناوری سپر ماهواره ای می تواند محافظت افزوده درمقابل این برخوردها با سرعت بالا فراهم کند یا خیر. سپرکامپوزیتی این شرکت به نام اسپیس اخیرا در آزمایشگاه دانشگاه تگزاس تست شد. پس از برخورد یک پرتابه با سرعت تقریبی ۱۶ هزار و ۱۰۰ مایل بر ساعت به این ماده، نمونه شبیهسازیشده از نیمتنه انسان که در پشت آن قرار داشت، هیچگونه آسیب قابل مشاهدهای نشان نداد.
مقایسه ای با صفحه آلومینیومی نتیجه ای متفاوت در برداشت. در این آزمایش، قطعات و خردهپارههای ناشی از برخورد در نمونه شبیهسازیشده نیمتنه انسان فرو رفتند که نشان می دهد خطر مرتبط با برخورد اجسام با سرعت بسیار بالا است.
مهندسان یک گلوله آلومنیومی سه میلیمتری به دو پیکربندی سپر مورد نظر شلیک کردند. این پرتابه با سرعت حدود ۷.۲ کیلومتر به ازای هر ثانیه یا معادل ۱۶۱۰۰ مایل برساعت حرکت می کرد.
شرکت نخست یک سپر شش ضلغی اسپیس آرمور را مقابل یک نیم تنه شفاف شبیه سازی شده از انسان مجهز به پوشش بالستیک، قرار داد. این مدل را شرکتی در جورجیا تأمین کرده و حاوی بافت نرم و ساختارهای اسکلتی شبیهسازیشده بود.
بررسیهای پس از برخورد نشان داد که هیچگونه نفوذ یا آسیب قابل مشاهدهای در نیمتنه شبیهسازیشده وجود ندارد. همچنین، سپر کامپوزیتی در سطح پشتی خود هیچ نشانه آشکاری از ترکخوردگی یا برآمدگی نشان نداد. برای انجام آزمایش مقایسهای، مهندسان این کاشی را با یک صفحه آلومینیومی توپر به ضخامت چهار میلیمتر جایگزین کردند. در هر دو آزمایش، زاویه برخورد، فاصله و نحوه نصب قطعات کاملاً یکسان بود.
در آزمایش با صفحه آلومینیومی، قطعات جداشده از آن درون نیمتنه شبیهسازیشده فرو رفتند. این اتفاق پدیدهای موسوم به پاشیدگی سطح پشتی (Rear-face Spalling) را نشان داد. این پدیده زمانی رخ میدهد که برخورد یک پرتابه ورودی باعث جدا شدن قطعاتی از سطح پشتی یک سپر محافظ شود. این قطعات ممکن است به سمت انسان یا تجهیزاتی که در پشت سپر قرار دارند، پرتاب شوند.
شرکت اتمیک۶ ضخامت صفحه آلومینیومی را با استفاده از معادلات حد بالستیک ناسا انتخاب کرد. مهندسان از این محاسبات برای تخمین این موضوع استفاده میکنند که آیا یک سپر محافظ میتواند در برابر پرتابههایی با اندازه و سرعت مشخص مقاومت کند یا خیر.
این آزمایش شامل مقایسه لباسهای فضایی کامل یا سپرهای سنتی ویپل نبود. سپرهای ویپل از لایههای جداگانهای شامل یک لایه برخورد اولیه و یک دیواره پشتی استفاده میکنند تا بقایای ورودی را پراکنده و اثر برخورد آنها را کاهش دهند.
خبرنگار: #هادی_اسماعیلی
قم پرس منتظر دریافت اخبار و پیام های هموطنان عزیز می باشد.













دیدگاه